ساندرو یک هاچبک کوچک فرانسوی است که نخستین بار در سال 2007 معرفی و وارد بازارهای جهانی شد و نسل دوم آن هم در سال 2012 معرفی شد و اکنون هم بر روی خط تولید قرار دارد. ساندرو در بازاراهای جهانی با برند داچیا که زیرمجموعه‌ای از کمپانی رنو است به فروش می‌رسد و تنها در ایران به عنوان رنو ساندرو شناخته می‌شود.

رنو ساندرو نخستین بار در سال 1394 بر روی خط تولید پارس خودرو قرار گرفت و تولید آن همچنان ادامه دارد. البته می‌دانید که ساندرو موجود در ایران مربوط به نسل اول است و نسل دوم آن به هیچ وجه راه به بازار ایران پیدا نکرد.

یکی از مهم‌ترین ایرادات و نقدهای واردشده به ساندرو، طراحی ظاهری نه چندان خوب آن است هرچند که در نسل دوم به روز رسانی خوبی برای آن در نظر گرفته شد و چهره به روزتری پیدا کرد. رنو ساندرو کاملا ساده و بدون جذابیت است. همین عامل باعث شد تا ساندرو در روزهای اول حضور در کشورمان فروش خوبی را تجربه نکند و رفته رفته با اثبات کیفیت، فروش آن بهبود پیدا کرد و اکنون به خودرو نسبتا محبوبی تبدیل شده است.

کابین رنو ساندرو هم از این قاعده مستثنی نیست و همانند طراحی خارجی، کاملا قدیمی و از مُد افتاده محسوب می‌شود. کابین ساندرو شباهت زیادی به رنو تندر 90 دارد و تنها تفاوت‌های کوچکی بین این دو خودرو دیده می‌شود. متریال به کار رفته در داخل کابین تماما از پلاستیک تشکیل شده و یکپارچه مشکی است. تنها برخی بخش‌ها به رنگ نقره‌ای هستند از جمله کنسول وسط، ورودی‌های هوا و دستگیره درها. کیفیت سواری رنو ساندرو مناسب است و انتظار شما را از یک خودرو هاچبک شهری برآورده می‌کند.

رنو ساندرو همانند تندر 90 از نظر آپشن و تجهیزات کاملا ضعیف است و تنها ویژگی‌های ابتدایی را در اختیار شما قرار می‌دهد. از جمله دو ایربگ، ایموبلایزر، سیستم صوتی مجهز به 4 بلندگو، تنظیم برقی آینه‌های جانبی مجهز به گرمکن، قابلیت تنظیم چراغ‌های جلو به صورت دستی و کامپیوتر سفری.

رنو ساندرو به یک موترو 1.6 لیتری 4 سیلندر مجهز شده که به همراه جعبه دنده مهم‌ترین نقطه قوت آن به شمار می‌رود. این موتور می‌تواند 105 اسب بخار قدرت 145 نیوتن متر گشتاور تولید کند و آن را به وسیله جعبه دنده 5 سرعته دستی و یا 4 سرعته اتوماتیک به چرخ‌های جلو منتقل کند. ما در اینجا در مورد نسخه اتوماتیک صحبت می‌کنیم. عملکرد این جعبه دنده خوب است و هماهنگی مناسبی با موتور دارد.

در مجموع باید بگوییم که ساندرو با وجود قیمت بالاتر، ارزش خرید بیشتری دارد و خودرو قابل اعتمادتری محسوب می‌شود.

پژو پارس یکی از آن خودروهایی است که همه ما با آن آشنایی داریم و چندین سال است که بر روی خط تولید ایران خودرو قرار دارد و در طول این سال‌ها تغییر زیادی را تجربه نکرده و تنها بخش‌هایی چون رینگ‌ها و آینه‌های جانبی به روز شده‌اند آن هم نه در تمامی نسخه‌ها.

پژو پارس اتوماتیک که برای مدتی بر روی خط تولید قرار داشت، در سال 1392 از خط تولید خارج شد اما ایران خودرو در سال 1396 تصمیم گرفت تا آن را مجددا به بازار عرضه کند و این بار موتور TU5 را برای همراهی با جعبه دنده اتوماتیک در نظر گرفت.

پژو پارس اتوماتیک TU5 در طراحی خارجی تفاوت‌هایی با پارس معمولی دارد از جمله رینگ‌های آلومینیومی به همراه لاستیک‌های بزرگتر و نیز آینه‌های جانبی راهنمادار. به جز این، پژو پارس تفاوت چشمگیری را تجربه نکرده و با همان ظاهر همیشگی عرضه می‌شود. چندین سال از نخستین حضور آن در بازار کشورمان می‌گذرد. در حالی که در سال‌های ابتدایی با استقبال مناسبی روبه‌رو شد و امیدهای زیادی را در صنعت خودرو کشورمان به وجود آورد، اکنون دیگر محبوبیت گذشته را ندارد و چهره آن قدیمی شده است.

طراحی کابین پژو پارس اتوماتیک TU5 تفاوت‌هایی با پارس معمولی دارد و اصطلاحا به آن داشبورد سوناتایی گفته می‌شود. بر روی کنسول وسط و فرمان کلیدهای کنترلی زیادی دیده می‌شود. متریال به کار رفته در داشبورد و درها به هیچ عنوان کیفیت مطلوبی ندارد و باید گفت باوجود اینکه همانند ساندرو بیشتر بخش‌ها را پلاستیک تشکیل داده، در مقابل ساندرو حرف زیادی برای گفتن نخواهد داشت. البته فضای داخلی پارس بزرگتر از ساندرو است و در مجموع هم کیفیت سواری مطلوبی ارائه می‌کند.

همچنین پژو پارس اتوماتیک TU5 از نظر تجهیزات رفاهی شرایط بهتری در مقایسه با ساندرو دارد و امکاناتی نظیر 2 ایربگ، سنسور پارک دنده عقب، ایموبلایزر، تهویه مطبوع اتوماتیک، سیستم صوتی نسبتا پیشرفته، آینه‌های جانبی برقی و مواردی از این دست را در اختیار شما قرار می‌دهد.

موتور به کار رفته در پژو پارس اتوماتیک TU5 از نوع TU5 است که حجمی معادل 1.6 لیتر و 4 سیلندر دارد و می‌تواند 108 اسب بخار قدرت و 142 نیوتن متر گشتاور تولید کند. با وجود اینکه پارس و ساندرو موتورهایی با قدرت مشابه دارند، اما به دلیل عملکرد ضعیف جعبه دنده در پارس اتوماتیک، این خودرو هم کُندتر است و هم مصرف سوخت بالاتری دارد.

در انتها باز هم به این نکته اشاره می‌کنیم که رنو ساندرو خودرو باکیفیت‌تری است و علاوه بر کیفیت فنی بالا، سواری مناسب‌تری را هم در اختیار شما قرار می‌دهد.